Sakay Tayo

ACT ITHE DROP

OVERTURE

The house lights dim.

Darkness. Two short jeepney honks, far away. A golden spotlight finds the closed red curtain while the orchestra plays the Overture.

♪ No. 1 · OVERTURE

(Instrumental. The orchestra previews the themes of the show: the morning melody, the swing figure, the rock riff and the love theme.)

The curtain rises on a street waking up. A rooster crows. MANG TONYO, sixties, wipes down the hood of an old, hand-painted jeepney that has clearly been loved for thirty years. Vendors set up. A STUDENT runs for a ride.

MANG TONYO(calling out)

Quiapo! Quiapo! Sakay na, may dalawa pa sa likod!

The STUDENT jumps on. MANG TONYO taps the roof twice. He notices a folded paper tucked under his wiper, reads it, then folds it small and puts it in his shirt pocket. Nobody else sees.

MIKA sits cross-legged on her bed with her laptop on a pillow and an electric fan aimed straight at it.

MIKA(to the laptop)

Sige na. Huwag kang mag-overheat ngayon. May logo pa tayo para sa milk tea.

Her phone buzzes. A chat bubble appears above her: "Jun: kumain ka na?"

MIKA(typing, smiling despite herself)

Hindi pa. Ikaw?

Across the stage, JUN pulls off his headset. Behind him, the sun is coming up.

JUN

Good morning, Ma'am Grace. Done na po lahat ng tasks. Na-reschedule ko na rin po 'yung flight ng anak n'yo. (He yawns.) Good night naman sa'kin.

MA'AM GRACE(voice only, bright, American-accented corporate warmth)

You're a lifesaver, Jun. Seriously. What would we do without you?

JUN smiles. He believes her.

PAOLO types at the café, stops, deletes, types again. A small digital counter on his laptop lid lights up: REVISION 9.

PAOLO

"Linis na linis." Hindi. "Linis na linis, parang..." (The counter clicks to 10.) Ayan na. Revision number ten. Magtatayo na ako ng altar para sa kliyenteng 'to.

In Quiapo, TITA REMY dips a brush and paints a perfect curve of a letter. She holds the board close to her face, closer than she should. She squints, then moves it back as if nothing happened.

TITA REMY

Ang letra, parang tao. Kailangan mong hintayin bago mo madaliin.

The street fills. Phones buzz, kettles whistle, the jeep honks twice. The ENSEMBLE turns the morning into a song.

♪ No. 2 · KAPE, WI-FI, AT PANGARAP

ENSEMBLE

Tilaok ng manok, busina ng jeep
Alarm sa cellphone, wala pang tulog nang husto

MIKA

Sa Pasig, sa kwarto, may electric fan
Nakatutok sa laptop na halos mag-overheat na
Logo para sa milk tea, poster para sa kasal
Bawat pixel, may kasamang dasal

JUN

Sa Cainta, gising ako buong gabi
Inbox ng kliyente sa kabilang dulo ng mundo
Good morning sa kanila, good night naman sa'kin
Timezone ang kalaban, pero kapit pa rin

ENSEMBLE

Kape, Wi-Fi, at pangarap
Tatlong bagay na hindi pwedeng mawala
Kape, Wi-Fi, at pangarap
Dito sa Maynila, tuloy ang laban, tara

PAOLO

Ako si Paolo, copywriter ng bayan
Isang tagline, sampung revision, isang bayaran
Tita Remy sa Quiapo, brush pa rin ang hawak
Lahat tayo artista, lahat may sariling sakbat

TITA REMY

At ako sa Quiapo, pinsel at pintura
Karatula ng lugawan, ng botika, ng simbahan
Hindi man ako online, kilala ako ng kalye
Bawat letra ko, may pangalan at may mukha

ENSEMBLE

Load pa ng data, bayad sa GCash
Deadline mamaya, kape ulit, dash

ENSEMBLE

Kape, Wi-Fi, at pangarap
Tatlong bagay na hindi pwedeng mawala
Kape, Wi-Fi, at pangarap
Dito sa Maynila, tuloy ang laban, tara

As the number ends, MANG TONYO drives off. The jeep only moves once the last seat is filled.

Warm Manila light. Then, one by one, it is invaded by a flat, cold white. The OFFICE CHORUS enters in matching grey, each carrying a glowing envelope. They move in perfect unison, like an email being forwarded.

MIKA's laptop pings, then JUN's, then PAOLO's phone. TITA REMY has no email, so a CLIENT simply walks in, takes back the board she was painting, and leaves money on the counter without a word.

MIKA

"We hope this email finds you well." (Beat.) Hindi. Hindi maganda ang dating nito.

PAOLO

CC pa ako. Hindi na nga ako kinausap nang personal, CC pa.

JUN reads at 3am. The email is signed "Grace."

JUN

"Effective immediately." Ma'am Grace... "You're a lifesaver" pa kayo noong Lunes.

The OFFICE CHORUS steps forward and sings its polite, smiling goodbye.

♪ No. 3 · DEAR VALUED FREELANCER

OFFICE CHORUS

Dear valued freelancer
We hope this email finds you well

OFFICE CHORUS

After careful consideration and a strategic review
We are moving in a new direction that no longer includes you
We have found a faster workflow that never needs to sleep
Thank you for your service, the exposure's yours to keep

MIKA

Teka lang, teka lang, binasa ko nang tatlong beses
Five years na tayong magkasama, wala man lang notice?
Ako ang gumawa ng logo na nasa mug mo sa umaga

JUN

Sa'kin din dumating, alas tres ng madaling-araw
Effective immediately, pati ang huling invoice, malabo pa

PAOLO

Ako rin pala, CC pa ako sa email ng iba
Reply-all pa ng boss, "Thanks team, great vibes"
Great vibes daw, habang ako'y nag-iimpake ng laptop
At nagbibilang ng barya para sa jeep pauwi

OFFICE CHORUS, JUN & MIKA

Dear valued freelancer
Valued pala, pero pinalitan
Dear valued freelancer
Best regards, pero walang pakialam

MIKA & JUN

Paano ang renta sa katapusan
Paano ang gamot ni Nanay
Isang email lang pala
Ang kayang bumura ng isang buhay

OFFICE CHORUS

Kind regards
Kind regards

The last "Kind regards" hangs in the air. The OFFICE CHORUS exits, still smiling. JUN types a reply, "Ma'am, can we talk po?", hesitates, and deletes it.

The fan slows and stops. The laptop screen dies. Brownout. Total darkness, then the scratch of a match. MIKA lights a candle.

MIKA

Perfect. Perfect timing talaga.

Her phone lights up one last time with three percent battery. "Jun: may brownout dyan? kumain ka na?" The phone dies before she can answer.

MIKA(to the dead phone)

Hindi pa nga, Jun. Wala na ngang pambili.

She finds an old sketchbook under the bed and opens it: drawings from when she was a kid, a jeepney, a mango tree, her Lola at a sewing table.

MIKA(softly)

Lola, paano mo nagawa 'yan nang walang kuryente?

Behind a scrim, a memory: LOLA sewing by the light of a gas lamp. She doesn't look up. She keeps sewing, and at one point she bites the thread off, exactly the way Mika bites her pencil.

♪ No. 4 · BROWNOUT SA PUSO

MIKA

Nag-brownout pa ngayong gabi, perfect timing talaga
Kandila sa mesa, walang laman ang pitaka
Tinitigan ko ang sketchbook na matagal ko nang iniwan
Doon ko nakita ang batang nangarap noon pa man

MIKA

Kung may makinang kayang gumuhit
Ano pa ang silbi ng aking kamay

MIKA

Brownout sa puso, madilim ang paligid
Pero may munting liwanag na ayaw mamatay
Brownout sa puso, kahit walang kuryente
Ang kandila sa loob ko, hindi pa rin bibitaw

MIKA

Naaalala ko si Lola, nagtatahi sa ilaw ng gasera
Walang makina, walang tulong, pero ang ganda ng gawa
Hindi dahil mabilis, hindi dahil perpekto
Kundi dahil may puso sa bawat tahi niya

MIKA

Bukas babalik ang kuryente
Bukas babalik ang lakas
Pero ngayong gabi, hayaan mong umiyak muna ako

MIKA

Brownout sa puso, madilim ang paligid
Pero may munting liwanag na ayaw mamatay
Brownout sa puso, kahit walang kuryente
Ang kandila sa loob ko, hindi pa rin bibitaw

As the last note fades, LOLA finally looks up toward Mika, though Mika doesn't see it. Lola holds out the threaded needle. The memory fades before Mika can take it.

Morning. PAOLO bursts in with a clipboard and a whistle, like a basketball coach for the unemployed.

PAOLO

Okay, mga kapatid. Emergency mode tayo. Inventory! Sino ang may skills? Kahit ano. Lahat may presyo.

JUN

Marunong akong magluto ng ube pandesal.

PAOLO(writing)

Pandesal, check.

MIKA

May ukay ako sa ilalim ng kama. Mga damit noong college.

PAOLO

Vintage 'yan. "Y2K aesthetic." Doble ang presyo.

TITA REMY

Ako, marunong pa ring magpinta. Kahit karatula ng sari-sari.

PAOLO

Ayan! Business plan na 'yan!

ATE LUZ crosses with a thick notebook and a pen behind her ear.

ATE LUZ

Business plan? Bayaran n'yo muna ang utang n'yo sa'kin. Paolo, tatlong adobo. Jun, dalawang tapsilog. Mika, isang sinigang at isang yakap noong umiyak ka.

MIKA

Hindi naman po 'yon nasa menu, Ate Luz.

ATE LUZ

Lahat nasa notebook ko, anak.

MANG TONYO pulls up in the jeep, which has a handwritten sign: "LIBRENG SAKAY PARA SA MAY RAKET." He waves them all aboard as delivery bags, a bilao of pancit, a math workbook and a microphone fly across the stage.

♪ No. 5 · SIDELINE SHUFFLE

PAOLO

Okay, mga kapatid, emergency mode tayo

JUN

Umaga, nagbebenta ng ube pandesal
Hapon, Lalamove rider, ingat sa traffic sa EDSA
Gabi, nag-aapply sa dalawampung job post
Lahat sila may sagot: "We'll get back to you," ghost

MIKA

Nag-ukay ako ng damit tapos binenta online
Nag-commission ng portrait sa Facebook, bayad sa installment, fine
Nag-tutor ng Math sa pamangkin ng kapitbahay
Bayad ay isang kilong bigas at isang bilaong pansit, okay

ENSEMBLE

Sideline shuffle, sideline shuffle
Kahit ano basta marangal, walang hiya-hiya
Sideline shuffle, sideline shuffle
Pinoy tayo, hindi tayo basta-basta

PAOLO

Ako naman, nag-host sa binyag, nag-emcee sa kasal
Nagsulat ng love letter para sa kaibigang torpe, hala
Kumita ako ng pang-merienda at isang ngiti
Hindi pa rin kayang i-automate ang kilig, hehe

TITA REMY

Ako naman, nagpinta ng karatula ng tindahan
"Bawal ang utang" daw, pero sila ang may utang
Bayad ko, isang tray ng itlog at isang ngiti
Pero okay lang, may pang-almusal na kami

ENSEMBLE

Pandesal, Lalamove, ukay, tutor, emcee
Online, offline, basta't may pang-kain

ENSEMBLE

Sideline shuffle, sideline shuffle
Kahit ano basta marangal, walang hiya-hiya
Sideline shuffle, sideline shuffle
Pinoy tayo, hindi tayo basta-basta

In the button of the number, everyone ends up crammed on Mang Tonyo's jeep, laughing. MANG TONYO laughs with them, but when they look away, he touches the folded paper in his pocket.

PAOLO taps his screen. A huge chat bubble appears above the stage: "Paolo created the group SAKAY TAYO." Then: "Paolo added 22 others."

PAOLO

Welcome sa barko, mga kapwa ko na-laid off.

Notifications ping in rhythm. Stickers and memes stack up above the stage like confetti. KUYA JIM posts a photo of free coffee. CARLO, late twenties, quiet, in a faded company lanyard, types and deletes, types and deletes.

♪ No. 6 · GC NG MGA NA-LAID OFF

ENSEMBLE

Ding, ding, ding
New message

PAOLO

Gumawa ako ng GC, pangalan "Sakay Tayo"
Para sa lahat ng na-laid off, welcome sa barko
Rule number one, bawal ang drama nang walang meme
Rule number two, may libreng kape kay Kuya Jim

JUN

Seen by twenty-three, typing si Mika
Nag-send ng sticker na umiiyak na palaka
May nag-share ng job post, may nag-share ng tips
May nag-share ng ulam, pinicturan pa ang chips

ENSEMBLE

GC ng mga na-laid off
Dito tayo nagkakasama
GC ng mga na-laid off
Kahit wala tayong trabaho, may barkada

MIKA

Alas dos ng madaling-araw, may nag-message nang tahimik
"Hindi ko na kaya," sabi ni Carlo, at ang lahat ay naging tahimik
Sunod-sunod ang reply, hindi na kailangang tanungin
"Nandito kami, pare, hindi ka namin iiwan"

TITA REMY

Na-add pa ako ng pamangkin ko sa GC na 'to
Hindi ko alam ang "seen," hindi ko alam ang emoji
Pero nung nakita kong nagdadamayan ang mga bata
Nag-type ako nang dahan-dahan: "Nandito rin ako"

ENSEMBLE

Hindi ito trabaho
Pero ito ang kumpanya
Na hindi ka papalitan

ENSEMBLE

GC ng mga na-laid off
Dito tayo nagkakasama
GC ng mga na-laid off
Kahit wala tayong trabaho, may barkada

The last chord fades. Phones dim one by one. A new notification hangs in the air above the stage.

"Carlo left the group."

PAOLO

Ha? Carlo? (Typing.) Pare? Pare, bumalik ka.

No reply. Carlo's platform is empty.

JUN is the last screen still on. He types slowly.

JUN(typing, aloud)

"Hindi ko na rin kaya."

His thumb hovers, then he hits send. For a long moment, nothing. Then a reply arrives, letter by letter, from someone who clearly types with one finger.

TITA REMY(voice, slowly, as she types)

Jun. Bukas. Sa shop ko. Magdala ka ng kape. Dalawa.

Half-finished signs lean on every wall: "Masarap na Lugaw," "Bawal Umihi Dito," "Pa-Load." JUN arrives with two cups of 3-in-1. MIKA and PAOLO are already there. So are four other people from the group chat. Then six. Then ten. The shop is packed.

JUN

Akala ko ako lang.

MIKA

Lahat tayo, Jun. Dalawampu't tatlo tayo sa GC. Dalawampu't dalawa na lang. (Beat.) Wala pa si Carlo.

PAOLO

So ano na? Uuwi na lang tayo sa kanto?

TITA REMY

Apatnapung taon na ako dito. Dumaan na ang tarpaulin. Dumaan na ang printer. Dumaan na ang mga batang nagpa-print ng "Bawal Umihi" sa Shopee. (She sets down her brush.) Andito pa rin ako.

Outside, two short jeepney honks. MANG TONYO leans in the doorway.

MANG TONYO

Sabihin ko sa inyo, mga bata. Tatlumpung taon ko nang minamaneho 'yang jeep. Sabi nila, luma na raw. Bawal na raw sa kalsada sa susunod na taon. (He pulls out the folded paper for the first time and waves it.) Pero tingnan n'yo. Umaandar pa.

JUN(standing up)

Hindi pa tapos.

A drum hit. A guitar riff tears through the shop. The signs flip around to show their backs, painted like rock posters, and the whole company floods the stage.

♪ No. 7 · HINDI PA TAPOS

(Intro: driving guitar riff.)

JUN

Tinanggal n'yo kami sa isang click lang
Akala n'yo tahimik lang kaming uuwi sa kanto
Pero ang Pinoy, sanay sa bagyo't baha
Sanay bumangon kahit putik pa ang paa

PAOLO

Isang laptop, isang Wi-Fi na pahinga-hinga
Isang GC na puno ng tapang at tawa
Kung akala n'yo dito na kami matatapos
Nagkakamali kayo, ngayon pa lang kami tatakbo

MIKA & TITA REMY

Itaas ang kamay
Itaas ang boses

COMPANY

Hindi pa tapos, hindi pa tapos
Hindi kami basta-basta mawawala
Hindi pa tapos, hindi pa tapos
Ang kwento namin, ngayon pa lang nagsisimula

(Guitar solo.)

JUN

Isa, dalawa, tatlo
Sabay-sabay tayo

COMPANY

Hindi pa tapos, hindi pa tapos
Hindi kami basta-basta mawawala
Hindi pa tapos, hindi pa tapos
Ang kwento namin, ngayon pa lang nagsisimula

COMPANY

Hindi pa tapos

At the final chord, everyone freezes with fists raised. In the silence, a phone lights up in JUN's hand: an email notification, cold white light on his face. He looks at it. Blackout before we can read it.

END OF ACT I

ACT IITHE ARGUMENT

The orchestra plays the Entr'acte. The stage is lit half red, half blue. Warm guitar and strings argue with a cold, pulsing synth, and the light shifts with whichever instrument is winning.

A CLIENT, a young restaurant owner, holds up his phone to TITA REMY.

CLIENT

Tita, ganito na lang po. Na-generate ko na 'yung sign. Ipa-print ko na lang. Mas mabilis, mas mura. Salamat po sa lahat.

TITA REMY

Patingin nga.

She takes the phone and holds it very close to her face, then at arm's length. She hands it back.

TITA REMY

Ang ganda. Kamukha ng letra ko noong 1998. 'Yung sa lugawan sa Hidalgo.

CLIENT(laughing, uncertain)

Baka po coincidence.

TITA REMY

Walang coincidence sa kurba, iho.

He leaves. TITA REMY looks at the half-painted board on her easel. Her hand shakes as she lifts the brush. She steadies it with her other hand.

TITA REMY

Mas mabilis. Mas mura. (She picks up the brush.) Pero kanino galing 'yung letra na kinopya mo?

♪ No. 9 · GAWA NG KAMAY

TITA REMY

Apatnapung taon ko nang hawak ang pinsel na ito
Sa Quiapo, ako ang sumulat ng bawat karatula sa kanto
"Bawal umihi dito," "Masarap na lugaw," "Pa-load"
Bawat letra may pawis, bawat kurba may kwento

TITA REMY

Ngayon sasabihin n'yo, kaya na ng makina
Sa isang segundo, walang kalyo, walang luha

TITA REMY

Gawa ng kamay, gawa ng puso
Hindi mo mabibili ang oras na ibinuhos ko
Gawa ng kamay, may bahid ng buhay
Ang mali ko, akin; ang ganda ko, tunay

TITA REMY

Hindi ako galit sa bago, sanay ako sa pagbabago
Nakita ko na ang tarpaulin na pumalit sa aking pinto
Pero may mga bagay na hindi dapat bilisan
May mga bagay na kailangan ng kamay ng tao

TITA REMY

Kung kaya mong kopyahin ang hugis
Kaya mo bang kopyahin ang dahilan

TITA REMY

Gawa ng kamay, gawa ng puso
Hindi mo mabibili ang oras na ibinuhos ko
Gawa ng kamay, may bahid ng buhay
Ang mali ko, akin; ang ganda ko, tunay

KIKO, nineteen, backs into the shop filming himself for TikTok, ring light first. His video plays on a screen above the stage. It's slick and colorful, drawn in a striking hand-inked "Pinoy Komiks" style.

KIKO(to camera)

...at ito, mga ka-kanto, ang legendary na sign shop ni Tita Remy... (He sees her.) Ay. Hi po. Peace muna. Respeto po.

TITA REMY

Ikaw 'yung apo ni Nena. 'Yung batang laging nakatitig sa "Bawal Umihi Dito."

KIKO

Opo! 'Yun po 'yung unang font na minahal ko.

TITA REMY(pointing at his screen)

At 'yan? Sino'ng gumuhit niyan?

KIKO

Ah, filter lang po 'yan, Tita. "Pinoy Komiks Style." Sikat po 'yan ngayon. Isang click.

TITA REMY

Isang click. (Beat.) At gusto mong mag-sign painter.

KIKO

Gamit lang po, Tita. Parang tsinelas. Pakinggan n'yo muna ako.

♪ No. 10 · KIKO'S FLOW

KIKO

Yo, Tita Remy, peace muna, respeto po
Kiko 'to, taga-Quiapo, apo ni Aling Nena sa may kanto

KIKO

Ako si Kiko, editor sa TikTok, labing-siyam
Lumaki sa phone, sa filter, sa trend na mabilis mamatay
Sa'kin ang AI parang tsinelas sa paa
Gamit lang, hindi ako, ako pa rin ang may diskarte't kaluluwa
Ang edit ko may timing ng tawa ni Lola
Ang cut ko may kaba ng first date sa Luneta
Kaya mong i-generate ang mukha, ang boses, ang kulay
Pero sino ang may alam kung kailan dapat tumahimik ang buhay

MIKA

Bago man ang gamit
Luma man ang puso
Tayo pa rin ang may kwento
Tayo pa rin ang may kwento

KIKO

Hindi ako kalaban, Tita, kapitbahay mo ako sa Quiapo
Natuto akong mag-letter sa karatula mo nung bata pa ako
"Bawal umihi dito," doon ako unang namangha
Kasi ang letra mo, may sayaw, may ugali, may tawa
Kaya kung may bagong brush na gawa sa code at kuryente
Ituro mo sa'kin ang mata, ituturo ko ang shortcut, sige
Hindi ko kinukuha ang trabaho mo, Tita, promise
Gusto ko lang matuto sa'yo bago ako lumipad sa sariling negosyo

MIKA

Bago man ang gamit
Luma man ang puso
Tayo pa rin ang may kwento
Tayo pa rin ang may kwento

KIKO

Isang click lang daw, sabi ng mga hindi pa nakaranas
Ng tatlong araw na revision dahil "make the logo pop" daw ang bilin ng boss
Kahit anong tool, kailangan pa rin ng taste
Kahit anong prompt, kailangan pa rin ng puso sa base
Kaya ako, gamit ko ang lahat ng paraan
Pero ang kwento ko, galing sa kanto, galing sa bayan
Hindi ako makina, hindi rin ako lumang tugtugin
Ako ang tulay, Tita, sabay tayong tatawid

TITA REMY

O siya, batang makulit
Ituro mo nga 'yang bago mong pinsel

MIKA & TITA REMY

Bago man ang gamit
Luma man ang puso
Tayo pa rin ang may kwento
Tayo pa rin ang may kwento

KIKO

Mic drop. Joke lang, mahal 'yung mic

TITA REMY, despite herself, takes Kiko's phone and lets him show her how to zoom. She enlarges a letter until it fills the whole screen, and for the first time in the play she sees it perfectly clearly. She goes very still.

TITA REMY(quietly)

Ang laki. Ang linaw.

KIKO

Pwede n'yo pong i-zoom kahit ano, Tita.

TITA REMY(handing it back, briskly)

Hindi ko kailangan. Malinaw ang mata ko.

PAOLO slides his laptop across to MIKA like it's a magic trick. The revision counter on the lid reads REVISION 47.

PAOLO

Mika. Isang try lang. Hindi kita pipilitin.

MIKA

Paolo, 'yan mismo ang dahilan kung bakit tayo nawalan ng trabaho.

PAOLO

Exactly. Kaya dapat alam natin kung ano talaga ang kaya niya, at kung ano ang hindi. Hindi mo matatalo ang hindi mo kilala.

MIKA sighs and types. A huge image appears on the screen behind them: a cat in a barong. It has six claws on one paw.

♪ No. 11 · PROMPT LANG PALA?

PAOLO

Mika, tingnan mo, ito ang bago kong laruan
Type ka lang ng gusto mo, siya na ang bahala diyan
"Gawin mong pusa na naka-barong sa Intramuros"
Ayan o, tingnan mo, may pusa nga, kaso anim ang kuko

MIKA

Teka, ang weird ng kamay, bakit labing-isa ang daliri
Pero ang ilaw, ang kulay, okay, aaminin ko, maganda nang konti
Paano kung gamitin ko lang 'to sa simula
Sketch ko, ideya ko, siya lang ang tagaligpit ng kalat

PAOLO & MIKA

Prompt lang pala?
Hindi rin, may dapat ka pa ring alam
Prompt lang pala?
Ang mata ng artista, hindi pa rin kayang palitan

PAOLO

Nagsulat siya ng tagline para sa kliyente kong sabon
"Linis na linis, parang bagong umaga ngayon"
Okay lang, generic, parang galing sa kahit sino
Doon ko naintindihan, ang boses ko pa rin ang ginto

PAOLO & MIKA

Kasangkapan, hindi kapalit
Katulong, hindi utak
Tayo pa rin ang may kwento
Siya lang ang may bilis

PAOLO & MIKA

Prompt lang pala?
Hindi rin, may dapat ka pa ring alam
Prompt lang pala?
Ang mata ng artista, hindi pa rin kayang palitan

After the song, MIKA scrolls through the tool's style menu, laughing, until she stops on one preset. The laughter stops too.

MIKA

Paolo. "Pinoy Komiks Style." (She zooms in.) Kilala ko 'tong linya. Nakita ko na 'to sa Komikon. Sa table ng isang batang illustrator.

PAOLO

Sino?

MIKA

Hindi ko maalala ang pangalan. Pero hindi 'to galing sa makina. Galing 'to sa tao.

The jeep's long benches have rolled apart into karinderya tables, with plastic stools and steam rising from the pots. The whole group-chat crowd is here. On the red side sit the PURISTS in paint-stained smocks, with TITA REMY among them. On the blue side sit the ADOPTERS in hoodies with phones out, PAOLO among them. ATE LUZ serves adobo down the middle, notebook in her apron.

ATE LUZ

Isang order ng adobo, isang mainit na usapan. Bawal mag-away sa harap ng kaldero ko. (She writes.) At lahat ng nag-aaway, may bayad na extra rice.

Too late. The two tables are already on their feet.

♪ No. 12 · DEBATE SA KARINDERYA

ATE LUZ

Isang order ng adobo, isang mainit na usapan

PURIST CHOIR, led by TITA REMY

Ninakaw nila ang gawa natin, pinakain sa makina
Walang paalam, walang bayad, walang pangalan sa dulo
Kung susuko tayo ngayon, wala nang matitira
Para sa susunod na batang may hawak na lapis at papel

ADOPTER CHOIR, led by PAOLO

Hindi natin mapipigilan ang ilog na umaagos na
Mas mabuting matuto kaysa malunod sa takot
Ang camera, ang computer, inakala ring katapusan
Pero tayo pa rin ang pumipindot, tayo pa rin ang tumitingin

BOTH CHOIRS

Tama ka, mali ka
Pareho tayong may punto
Tama ka, mali ka
Pero sino ang nakikinig sa'yo

JUN

Teka, teka, pare-pareho tayong nawalan
Ang kalaban ay hindi ang isa't isa, kundi ang kawalan ng pakialam
Ang dapat nating ipaglaban ay ang patas na bayaran
Ang credit sa gumawa, at ang lugar ng tao sa mesa

COMPANY

Patas na bayad
Respeto sa gawa
Boses sa mesa
Para sa lahat

COMPANY

Hindi tama, hindi mali
Kundi tayo, kahit magkaiba
Hindi tama, hindi mali
Sabay-sabay, isang mesa

ATE LUZ

O siya, ubos na ang adobo, magbayad na kayo

The final chord rings out. The tables sit together, but the room is still crackling. Then BEA stands up alone: twenty-two, in ink-stained overalls, a sketchbook held like a shield. She opens it and holds it up. It is the Pinoy Komiks style. Line for line, it is the filter.

BEA

Ang ganda ng kanta n'yo. "Hindi tama, hindi mali." (Beat.) Ito ang gawa ko. Sampung taon. Ngayon, may filter na may pangalan na "Pinoy Komiks Style." Wala ang pangalan ko.

A murmur. MIKA stands, recognizing her.

MIKA

Ikaw 'yung sa Komikon.

BEA

Ako 'yung sa Komikon. (She turns.) At ikaw, (she points at KIKO) dalawang milyong views ka gamit ang mukha ng gawa ko.

Silence. Every head turns to KIKO. He looks at his phone, then at her sketchbook, and genuinely didn't know.

KIKO

Hindi ko alam.

BEA

Hindi mo inalam.

ATE LUZ(banging the ladle on a pot)

O sige! Bago pa may mabasag na plato ko...

The ENSEMBLE drags the tables back into a ring. Someone flips a bucket over for a beatbox stool. ATE LUZ holds up the ladle like a microphone and appoints herself judge.

♪ No. 13 · FLIPTOP SA KARINDERYA

ATE LUZ

O sige, para matapos na 'to, rap battle na lang kayo
Tatlong round, walang murahan, bawal sumigaw sa kaldero

BEA(Round 1)

Ako si Bea, illustrator, lapis ang espada
Gabi-gabi akong nagdo-drawing habang kayo'y nagdadrama
Ang art ko pinakain sa makina nang walang paalam
Tapos sasabihin mong tool lang? Kuya, ang galing ng palusot mo, sayang
Hindi ako takot sa bago, takot ako sa nakaw
Kung gusto mong maging artista, matuto kang gumuhit, hindi lang mag-click at mag-ingay
Sampung taon kong inaral ang kamay at anino
Tapos isang segundo lang, kinopya ng robot na walang pinanggalingan, ano 'to

CROWD

Ooooh

KIKO(Round 1)

Bea, idol kita, totoo, walang biro
Ang linya mo, mas matalas pa sa lapis mong number two
Tama ka sa nakaw, dapat may bayad, may pangalan
Pero ang galit mo, itutok natin sa may-ari ng kumpanya, hindi sa kapitbahay
Ako'y editor, hindi magnanakaw ng sining
Kung gusto mo, tutulungan kitang ipaglaban ang credit mo, sabay tayong gigil
Hindi mo ako kaaway, pareho tayong taga-kanto
Pareho tayong nag-iipon para sa Wi-Fi at sa kanin sa plato

CROWD

Ayyyy

BEA(Round 2)

Ang dali mong magsalita kasi bata ka pa sa laro
Hindi mo pa nakita ang kliyenteng nagsabing "AI na lang, mas mura 'to"
Ang mga kaibigan kong artist, nag-ukay na lang sa Divisoria
Habang ang mga kumpanya, kumikita sa gawa naming walang bayad, ang ganda ng istorya
Kaya huwag mo akong sabihan na kumalma lang
Ang kalmado sa gitna ng nakawan, kasabwat lang

CROWD

Ohhhh

KIKO(Round 2)

Tama ka, Bea, hindi ako bulag sa hirap
Nakita ko si Kuya Jun na umiyak sa GC nung nawalan ng kliyente sa magdamag
Kaya ito ang alok ko, hindi lang salita
Gawa tayo ng petition, gawa tayo ng karatula
Credit sa gumawa, bayad sa ginamit
At sa bawat trabahong tao ang kailangan, tao ang uupo, hindi makinang pilit

BEA(Round 3)

Kung gano'n, sasama ka sa petition?

KIKO

Pipirma ako, may emoji pa ng apoy at tension

BEA

At hindi mo gagayahin ang style ko?

KIKO

Hindi, idol, gagayahin ko lang ang tapang mo

BEA

Sige, pero ikaw ang magbabayad ng adobo

KIKO

Ayos lang, basta't may extra rice at ikaw ang kasama ko

COMPANY

Patas na laban, patas na bayad
Walang talo dito, sabay tayong aakyat
Patas na laban, patas na bayad
Walang talo dito, sabay tayong aakyat

The crowd erupts, then goes quiet as KIKO holds up his phone. Everyone expects him to delete the videos. He doesn't. He opens the first one, taps "Edit," and the screen above shows it change: the post now has two names on it, KIKO and BEA SANTOS, as a collab. New caption: "Art style by BEA SANTOS. Hindi filter. Tao." He does the same to the second video, and the third.

BEA(quietly)

Hindi mo kailangang gawin 'yan.

KIKO

Kailangan. (He flips the camera to selfie mode and holds it out at arm's length. His face fills the screen above.) Mga ka-kanto. May aaminin ako. 'Yung "Pinoy Komiks" filter na ginamit ko sa tatlong pinakasikat kong video? Hindi 'yan filter. Siya 'yan. (He turns the camera to BEA.) Si Bea Santos. Sampung taon niyang inaral 'yan. Ako, isang click lang.

The comments start scrolling on the screen above, faster and faster: hearts, "RESPECT," "sino si Bea??", "follow na kay ate Bea."

KIKO(still live)

Simula ngayon, lahat ng kikitain ng tatlong video na 'yan, kay Bea.

BEA(stepping into frame)

Hindi lahat.

KIKO

Ha?

BEA

Hati tayo. Ikaw ang nag-edit. May kwenta rin 'yon. (Beat.) Patas na bayad, 'di ba? Para sa lahat.

KIKO(to camera, grinning)

Narinig n'yo 'yon. Collab stream bukas, alas-otso. Siya ang guguhit, ako ang mag-e-edit. Live.

BEA

At ikaw, (she points at him) matututo kang gumuhit. 'Yung totoo.

KIKO

Deal. (He ends the stream.) Turuan mo ako.

BEA and KIKO shake hands, then sign the same sheet of paper on the counter: a petition, headed "CREDIT. CONSENT. PATAS NA BAYAD." KIKO pays for the adobo. ATE LUZ, moved, crosses out one line in her notebook.

ATE LUZ

Bayad na ang isa. (Looks at the rest of the book.) Isa pa lang.

Everyone cheers and slowly drifts out. JUN quietly slips away up a metal ladder.

Water tanks, laundry lines and the glow of Manila. The jeep's roof rack has become this rooftop. JUN sits on the edge with his phone, which shows zero notifications and one unopened email. MIKA climbs up after him carrying two plates.

MIKA

Kumain ka na? (She hands him a plate.) Ako na ang nagtanong ngayon.

JUN

Mika, limang taon akong gising sa gabi. Ang galing ko lang, mabilis akong mag-reply. Kung may mas mabilis na...

MIKA

Jun.

JUN

Ano pa ako?

MIKA

Naaalala mo si Ma'am Grace? 'Yung na-ospital 'yung anak niya, alas-dos ng madaling-araw?

JUN

...Oo. Inayos ko ang lahat. Flight, doktor, insurance.

MIKA

Hindi 'yon dahil mabilis ka.

♪ No. 14 · HINDI KA MAKINA

JUN

Akala ko ang halaga ko ay bilis ng reply ko
Ilang task ang tapos, ilang email ang napadala ko
Pero nung nawala ang kliyente, tinanong ko ang sarili
Kung hindi ako mabilis, sino pa ba ako, Mika

MIKA

Jun, natatandaan mo nung may sakit ang anak ni Ma'am Grace
Ikaw ang nag-ayos ng lahat para makauwi siya agad
Hindi 'yon nasa job description, hindi 'yon nasa checklist
Ginawa mo kasi tao ka, at may puso kang ganyan

JUN & MIKA

Hindi ka makina
Hindi ka lang bilang sa invoice ng iba
Hindi ka makina
May kwento ka, may tawa, may luha

JUN

At ikaw, Mika, ang mga kulay mo ay galing sa alaala
Sa kalye ng Pasig, sa palengke, sa kanta ni Lola
Kaya kahit gaano kagaling ang kahit anong programa
Wala silang Pasig sa puso, wala silang Lola

JUN & MIKA

Kung mapalitan man ang trabaho
Hindi mapapalitan ang tao

JUN & MIKA

Hindi ka makina
Hindi ka lang bilang sa invoice ng iba
Hindi ka makina
May kwento ka, may tawa, may luha

They sit together, shoulders touching, looking out at the city. MIKA rests her head on his shoulder. JUN's phone buzzes and he finally opens the email. Its cold white light falls on both their faces. A projection spells it out above them:

"From: Grace Villanueva, OmniMuse Philippines. Subject: Can we talk?"

MIKA

OmniMuse? 'Yan 'yung may-ari ng tool ni Paolo.

JUN(barely)

'Yan 'yung kumuha sa'min.

Two short honks in the distance. Blackout.

END OF ACT II

ACT IIITHE RIDE

The orchestra plays the second Entr'acte. The red and blue lights from Act II slowly bleed into one warm gold. The rooftop night turns to sunrise. Somewhere in the dark, a tired old jeepney engine coughs twice and starts.

Monoblock chairs, an old projector, electric fans and a banner made of bedsheets. KAPITAN unlocks the doors and hands PAOLO the keys.

KAPITAN

Tuwing Sabado lang, ha. At bawal ang videoke pagkatapos ng alas-diyes. Lalo na 'yung "My Way."

The hall fills up. ALING NENA brings turon. KIKO brings a fiesta-sized speaker. BEA sets up easels for kids. TITA REMY unrolls her brushes beside PAOLO's tablet. JUN pins a big hand-drawn chart to the wall: "RATE CARD: Hindi na tayo papayag sa 'exposure.'"

JUN

Okay! Workshop muna, tapos rate card. Walang papayag na isang libo lang ang logo!

PAOLO

At walang lalampas sa tatlong revision!

The counter on his laptop lid, still showing REVISION 47, is now covered by a sticker: "3 LANG."

MIKA

Isa, dalawa, tatlo...

COMPANY

Buhat!

♪ No. 16 · BAYANIHAN 2.0

ENSEMBLE

Isa, dalawa, tatlo, buhat
Isa, dalawa, tatlo, tara

MIKA

Sabado ng umaga sa barangay hall
Electric fan, monoblock, lumang projector sa wall
May dala si Aling Nena na turon at palamig
May dala si Kiko ng speaker na pang-fiesta ang tunog
Walang sweldo, walang kontrata, walang boss na nagmamadali
Pero ngayon lang ulit kami ganito kasaya, totoo, grabe

JUN

Ako ang bahala sa proposal at sa presyo
Huwag kang papayag na isang libo lang ang logo mo
Ang galing mo ay may halaga, isulat mo sa invoice
Kapag sabay-sabay tayo, mas malakas ang ating boses

ENSEMBLE

Kamay sa kamay
Hakbang sa hakbang
Ramdam mo ba?
Heto na, heto na

COMPANY

Bayanihan, bayanihan
Hindi bahay ang binubuhat, kundi ang isa't isa
Bayanihan, bayanihan
Walang maiiwan, sabay tayong lilipad pa

TITA REMY

Hindi ko akalaing ako'y matututo pa
Tinuruan ako ni Paolo ng bagong pluma sa tablet niya
At ako, tinuruan ko siyang maghintay
Na ang pinakamagandang letra ay hindi minamadali, anak

PAOLO

Ako naman, natuto kay Tita ng kurba at tinta
Siya naman, natuto sa'kin ng shortcut sa keyboard, ayan na
Si Bea, nagtuturo ng anatomy sa mga bata
Si Kiko, nag-e-edit ng video ng buong barangay, viral pa

ENSEMBLE

Sino ang tutulong?
Tayo!
Sino ang babangon?
Tayo!
Sino ang sasakay?
Tayo, tayo, tayong lahat!

COMPANY

Bayanihan, bayanihan
Hindi bahay ang binubuhat, kundi ang isa't isa
Bayanihan, bayanihan
Walang maiiwan, sabay tayong lilipad pa

COMPANY

Isa, dalawa, tatlo
Buhat!

In the button of the number, MANG TONYO's jeep pulls up outside the open doors. It is filthy, and a red notice is taped to its windshield: "PHASEOUT. FINAL NOTICE." He gets out slowly.

MANG TONYO

Huling biyahe na raw nito sa susunod na buwan. (He pats the hood.) Akala ko, baka pwede siyang tumambay dito. Kahit garahe lang.

TITA REMY(walking out to the jeep, running her hand along its faded paint)

Tonyo. Ako ang nagpinta nito. 1994.

MANG TONYO

Alam ko, Remy. Kaya ayaw kong ibenta sa junk shop.

The workshop is over, with paint cups and paper plates piled up. The Wi-Fi router blinks red: no signal. MIKA is on the roof with paint on her cheek. JUN climbs up with two cups of coffee.

JUN

Walang signal. Patay ang Wi-Fi ng buong barangay.

MIKA

Buti nga. Wala tayong kailangang sagutin.

JUN

Hindi ko pa sinasagot si Ma'am Grace.

MIKA

Alam ko.

JUN(handing her a cup)

Isa lang ang gusto kong sagutin ngayon.

MIKA

Ano?

JUN

"Kumain ka na?" (Beat.) Lagi kong tinatanong 'yan sa'yo, alas-tres ng umaga, ilang taon na. Hindi ko pa nasasabi kung bakit.

♪ No. 17 · KAHIT WALANG SIGNAL

(Intro: soft acoustic guitar.)

JUN

Ilang buwan na tayong magkasama sa GC
Pero ngayong gabi lang kita tinitigan nang ganito
Sa bubong ng barangay hall, may buwan sa ulap
At ikaw, may pintura pa sa pisngi, ang ganda mo pa rin

MIKA

Jun, ikaw ang laging gising tuwing ako'y naliligaw
Tuwing alas tres, ikaw ang "kumain ka na" sa chat
Hindi ko napansin, unti-unti pala
Ikaw na ang dahilan kung bakit ako bumabangon

JUN & MIKA

Kahit mawala ang lahat ng trabaho
Hindi kita ipagpapalit

JUN & MIKA

Kahit walang signal, kahit walang Wi-Fi
Ramdam pa rin kita, hindi mo kailangang mag-reply
Kahit walang signal, kahit mag-brownout pa
Ikaw ang liwanag ko, ikaw ang aking tahanan

JUN

Hindi ako mayaman, wala akong condo sa BGC
Pero may dalawang tasang kape at isang pangako sa'yo

MIKA

Hindi ko kailangan ng perpektong larawan
Basta't ikaw ang kasama sa bawat drawing ng bukas

JUN & MIKA

Kung magbago man ang mundo
Ikaw pa rin ang pipiliin ko

JUN & MIKA

Kahit walang signal, kahit walang Wi-Fi
Ramdam pa rin kita, hindi mo kailangang mag-reply
Kahit walang signal, kahit mag-brownout pa
Ikaw ang liwanag ko, ikaw ang aking tahanan

JUN & MIKA

Ikaw ang tahanan

They kiss, or nearly kiss, and the router suddenly blinks green. Both phones explode with notifications. They burst out laughing. Below them, Mang Tonyo's jeep sits in the dark. A small light is on inside it: TITA REMY, alone, holding a brush up to the jeep's door in the glow of a phone set to maximum zoom.

The collective is busy. There are real clients, real invoices, and a sign on the door in TITA REMY's hand. A sleek PROJECTION blinks on over the old screen: an OmniMuse logo, then a woman in a blazer, all smiles. It's MA'AM GRACE.

MA'AM GRACE(projected)

Hi, Sakay Tayo! Big fans. Your work is going viral. We'd love to license your entire portfolio for our new model. One-time payment. Very generous. Just sign here and keep creating!

JUN freezes in the middle of the room. A number appears on screen. It's a lot. The room goes very quiet.

PAOLO

Ang laki niyan. Isang taon na renta 'yan ng lahat.

KIKO

Pero ngayon, nagtatanong na sila. Progress na 'yon, 'di ba?

BEA(gripping her sketchbook)

Ganito rin nagsimula 'yung filter.

JUN(stepping into the projector's light)

Ma'am Grace.

MA'AM GRACE(her smile flickering)

...Jun? Jun! Oh my God. I didn't... I didn't know you were part of this.

JUN

"You're a lifesaver." Tapos "effective immediately."

MA'AM GRACE

Jun, it wasn't my decision. We were acquired. I'm... I'm just the one who sends the emails.

Before anyone can answer, the door bangs open. It's CARLO, out of breath, still in his faded lanyard, holding a laptop.

CARLO

Huwag n'yong pipirmahan.

PAOLO

Carlo!

CARLO

Pasensya na kung nawala ako. Wala akong mahanap na trabaho, kaya nag-data labeler ako. Online. Piso bawat larawan. Ako 'yung nagta-tag ng mga drawing para matuto ang makina. (He turns the laptop around.) Ito ang naka-tag sa'kin noong Martes: "Pinoy Komiks, artist unknown."

On the screen above: dozens of BEA's drawings, each labelled with a price of one peso.

BEA(barely audible)

Ako 'yan.

CARLO

Kayo lahat 'yan. Tita Remy, 'yung lugawan sa Hidalgo. Mika, 'yung milk tea logo mo. Wala kayong pinirmahan. Ngayon pa lang sila nagtatanong, kasi nakuha na nila.

Everyone turns to MIKA. She looks at the screen, at Ma'am Grace, at Carlo, and then at the room: Tita Remy's brushes, the kids' drawings, Jun's rate card on the wall.

MIKA

Hindi ito tungkol sa presyo.

♪ No. 18 · ANG KWENTO AY ATIN

MIKA

Kaya nilang gayahin ang kulay ng langit
Kaya nilang kopyahin ang hugis ng ulap
Pero hindi nila alam kung bakit ako umiyak
Nung unang beses kong nakita ang dagat ng Batangas

MIKA

Ang bawat gawa ko ay may pinanggalingan
May tawa ng kapatid, may sermon ni Nanay
Hindi 'yan nasa datos, hindi 'yan nasa code
'Yan ang hindi nila maaagaw kahit kailan

MIKA & ENSEMBLE

Ang kwento ay atin
Ang kwento ay atin
Kahit baguhin pa ang mundo
Ang puso ay sa tao
Ang kwento ay atin

JUN, TITA REMY & PAOLO

Ang galing ng kamay, ang talas ng isip
Ang malasakit sa kapwa, hindi nabibili
Gamitin ang bago, igalang ang luma
Pero huwag kalimutan kung sino ang may hawak ng panulat

ENSEMBLE

Tumayo ka
Kumanta ka
Ikwento mo ang sa'yo

COMPANY

Ang kwento ay atin
Ang kwento ay atin
Kahit baguhin pa ang mundo
Ang puso ay sa tao
Ang kwento ay atin

On the last chord, MIKA pulls the projector plug. The screen goes dark. Silence, then TITA REMY starts clapping, and the whole room joins in. In the dark, the projector's fan whirs down and one small sound is left: MA'AM GRACE's voice, still connected through the speaker.

MA'AM GRACE(voice only, no longer corporate)

Jun. Are you still there?

JUN looks at the room. He picks up the laptop.

No song in this scene. It's the quietest scene of the play. JUN sits on the jeep's back step with the laptop. MA'AM GRACE's face is on the screen, without the blazer now, at her kitchen table, with a child's drawing on the fridge behind her.

MA'AM GRACE

Nung na-ospital si Andrea, ikaw lang ang sumagot sa'kin. Alas-dos ng madaling-araw. (Beat.) Tapos ako ang nag-send ng email sa'yo. I copied and pasted it, Jun. Twenty-three times.

JUN

Dalawampu't tatlo kami sa GC.

MA'AM GRACE

I know. (She breaks.) I'm sorry.

JUN

Hindi ko kailangan ng sorry, Ma'am. Kailangan namin ng pangalan sa gawa namin. At bayad na tama.

MA'AM GRACE(after a long pause)

May board meeting kami sa Lunes. I can't stop the model. But I can put your petition on the table. In my own name.

JUN

Bakit n'yo gagawin 'yan?

MA'AM GRACE

Kasi kung hindi ako, ako na naman ang magse-send ng email sa susunod.

She logs off. JUN sits alone. TITA REMY comes out with a lamp and a brush and kneels by the jeep's door, holding her face an inch from the paint. KIKO follows her out and watches from the doorway. He sees her hand shake, and he sees her miss the line.

KIKO

Tita.

TITA REMY(not turning)

Malabo na, anak. Dalawang taon na. Akala ko maitatago ko hanggang matapos ko 'tong jeep ni Tonyo.

KIKO kneels beside her. Without asking, he places his hand under hers, not guiding it, just holding it steady.

KIKO

Kayo ang mata. Ako ang kamay. Parang deal natin dati, Tita, baliktad lang.

She laughs, then cries, and keeps painting. Above them, the moon. Two short honks from somewhere far off.

SCENE 5

A covered court in Quiapo. Launch night, two weeks later.

Fairy lights, a stage built from pallets, and a banner: "SAKAY TAYO CREATIVES: Credit. Consent. Patas na Bayad." The petition from the karinderya is framed by the entrance, now with thousands of signatures. A news ticker scrolls on a phone screen held up by ALING NENA: "OmniMuse Philippines pauses 'Pinoy Komiks' filter, opens artist opt-out and payment program after petition."

ALING NENA(reading, delighted)

"...matapos ang petisyon ng isang grupo mula Quiapo." Quiapo! Tayo 'yon!

The crowd roars. ATE LUZ climbs on a chair with her notebook.

ATE LUZ

Bago kayo magsaya! (She holds up a page.) May bago akong kliyente. Ako. Gusto ko ng bagong menu board, bagong logo, at TikTok. (To Jun.) Magkano?

JUN(pointing to the rate card)

Ate, may rate card po kami.

ATE LUZ(reading it, outraged, then impressed)

...Patas. (She tears out the page of debts and hands it to the crowd.) Bayad na kayong lahat. Simula ngayon, ako ang may utang.

KIKO and BEA take the stage with ONE microphone. BEA's name is on the screen behind them in big letters, and next to it, smaller: "and Kiko (still learning)."

KIKO

Yo, Bea! Isa pa?

BEA

Isa pa. Pero ngayon...

♪ No. 19 · SABAY-SABAY (FLIPTOP REPRISE)

KIKO

Yo, Bea! Isa pa?

BEA

Isa pa. Pero ngayon... magkakampi na.

ENSEMBLE

Sabay tayo!

KIKO

Dati sa karinderya, magkaharap tayo sa mesa
Ngayon iisang kanto, iisang plano, iisang eksena
Ang tsinelas ko ay shortcut, ang brush mo may kaluluwa
Pinagdikit natin, boom, may bagong obra
Hindi ikaw ang kalaban, ikaw ang kasangga
Ang kalaban ay kontratang walang pangalan at walang mukha
Kaya nagsulat tayo ng petisyon katabi ng adobo
Ngayon pirmado na ng buong barangay, gets mo?

BEA

Ako yung purist na takot mawalan ng boses
Akala ko pader ang sagot, tulay pala ang proseso
Hindi ko binitawan ang lapis, hindi ko binenta ang puso
Pero natuto akong makinig, kaya lumaki ang mundo
Credit sa gumawa, consent bago kunin
Bayad na tama, hindi lang likes at pa-shoutout sa amin
Kiko, salamat sa adobo, utang ko pa sa'yo
Bukas ako naman manlilibre, tara, sabay tayo!

BEA, KIKO & ENSEMBLE

Sabay-sabay! (Tayo!)
Hindi kalaban, kakampi, hey!
Brush at prompt, beat at kamay
Sabay-sabay, walang maiiwan, sakay!
Sabay-sabay! (Tayo!)
Credit sa gumawa, bayad sa tama
Iisang jeep, iisang ingay
Sabay-sabay, walang maiiwan, sakay!

KIKO & BEA

KIKO

Siya ang mata!

BEA

Siya ang bilis!

KIKO

Siya ang linya na hindi mo kayang ma-tweak o ma-edit!

BEA

Siya ang editor na kayang mag-render habang tulog si Manila!

KIKO

Siya ang dahilan bakit may puso pa ang bawat pahina!

BEA

AI sa kamay ng tao, kasangkapan lang yan!

KIKO

Tao sa likod ng gawa, yan ang pinaglalaban!

BEA

Freelancer, VA, designer, writer, editor!

KIKO

Lahat may upuan dito, walang naiwan sa corridor!

TITA REMY

Mga anak, ganyan nga, sabay ang hakbang
Ang brush ko at ang beat niyo, iisang awit lang

JUN & MIKA

Hindi tayo nag-iisa, hindi na kailanman
Ang laban ay para sa lahat, hindi laban sa isa't isa

COMPANY, BEA & KIKO

Sabay-sabay! (Tayo!)
Hindi kalaban, kakampi, hey!
Brush at prompt, beat at kamay
Sabay-sabay, walang maiiwan, sakay!
Sabay-sabay! (Tayo!)
Credit sa gumawa, bayad sa tama
Iisang jeep, iisang ingay
Sabay-sabay, walang maiiwan, sakay!

KIKO & BEA

Isa pa? Hindi na kailangan.
Kasi panalo na tayo, sabay-sabay!

ENSEMBLE

Sakay!

SCENE 6

EDSA at night, transformed.

The covered court melts away. City lights fill the stage. The two halves of the deconstructed set (the benches, the hood, the roof rack) roll in from both wings and lock together in full view of the audience into MANG TONYO's jeep, restored and glowing with every color. Its old paint is still there underneath. TITA REMY stands at the door with KIKO's hand under hers, painting the last letter: SAKAY TAYO CREATIVES.

MANG TONYO(behind the wheel, delighted)

Mobile studio na raw siya, sabi ni Paolo. May Wi-Fi na. Minsan.

PAOLO(as barker, hanging off the back step)

Para po! Hindi pa! Sakay pa tayo!

♪ No. 20 · SAKAY TAYO (FINALE)

(Intro: celesta and harp shimmer, soft strings.)

PAOLO

Para po, para, hindi pa, sakay pa tayo
Isang upuan pa sa likod, may puwang pa para sa'yo

MIKA

Kape pa rin sa umaga, Wi-Fi pa ring mahina
Pero ang kwarto ko sa Pasig, parang may bituin na
May bagong kliyente, gusto raw nila ng tao
Gusto nila ng kwento, ng kulay na galing sa puso ko

JUN

Ako naman, nagtuturo na sa mga bagong VA
Paano gamitin ang tools nang hindi nawawala ang galang
Ang trabaho ay nagbago, pero kami ay nandito pa
Mas matibay, mas matalino, mas magkakasama

ENSEMBLE

Tingnan mo ang langit sa EDSA
Kahit traffic, may kislap pa
Ang jeep natin, nagliliwanag
Parang tala sa gitna ng ulap

COMPANY

Sakay tayo, sakay tayo
Ang jeep ay aandar lang kapag kumpleto
Sakay tayo, sakay tayo
Patungo sa bukas na bago, sabay-sabay tayo

TITA REMY

At ako, nagpinta ng bagong karatula sa pinto
"Sakay Tayo Creatives, bukas sa lahat ng tao"
Gawa ng kamay, pero ang ilaw ay digital
Ang bago at ang luma, magkayakap na sa wakas

KIKO & BEA

Kami naman, ang susunod na hanay
Dala ang lapis, ang camera, at ang tapang ng buhay

COMPANY

Kape, Wi-Fi, at pangarap
Tatlong bagay na hindi pwedeng mawala
At isa pa, ang pinakamahalaga
Ang isa't isa, ang isa't isa

COMPANY

Sakay tayo, sakay tayo
Ang jeep ay aandar lang kapag kumpleto
Sakay tayo, sakay tayo
Patungo sa bukas na bago, sabay-sabay tayo

COMPANY

Bayad po
Sakay tayo
Sakay tayo

One by one, everyone climbs aboard: Mika and Jun holding hands, Paolo, Kiko, Bea, Ate Luz with an empty notebook, Aling Nena, Kapitan, Kuya Jim, and Carlo, now with his lanyard off. The last seat is empty. Everyone looks at it. MA'AM GRACE appears at the edge of the stage, uncertain, in plain clothes. JUN looks at her for a long moment, then shifts over to make room. She climbs on. TITA REMY climbs on last. The jeep's lights blaze, and it only moves when the last seat is filled. Golden confetti falls.

CURTAIN

EXIT MUSIC

Curtain call.

The company bows in front of the jeepney. Lead bows in this order: Carlo, Ma'am Grace, Mang Tonyo, Ate Luz, Bea and Kiko together, Paolo, Tita Remy, then Mika and Jun. The house lights come up while the orchestra plays the audience out.

♪ No. 21 · EXIT MEDLEY

(Instrumental. The full pit orchestra plays the audience out with every theme from the show, ending on a big final chord.)

The stage is bare. A single ghost light stands center stage. A soft piano plays the finale melody like a lullaby. Crickets.

♪ No. 22 · LIGHTS OUT

(Instrumental. A slow solo piano lullaby of the finale melody with celesta, low strings, crickets and a distant jeepney fading into silence.)

LOLA walks in from the wings, the same Lola from Mika's memory, with her sewing basket. She sits beside the ghost light and finishes the stitch she was making in Act I, then bites off the thread. For the first and only time, she speaks, to no one, to everyone.

LOLA

Ayan. Tapos na.

She looks out at the empty house and smiles. She lifts the finished cloth: it's a small jeepney flag, the kind that hangs from a rear-view mirror. Far away, a jeepney honks twice and drives off into the Manila night. Lola turns off the ghost light.

END OF PLAY